کد خبر: ۱۴۱۰۷۷۴

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۴:۴۶

برادرم مرا پای سفره قرآن نشاند/ همکلام با نماینده ایران در مسابقات بین‌المللی قرآن

گروه چهره‌ها: در حالی که یک روز به آغاز رقابت‌های سی و یکمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن مانده با «جعفر فردی» نماینده ایران در این دوره از مسابقات هم‌کلام شده‌ایم تا از اثرات زمزمه‌های قرآنی در زندگیش بدانیم.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، «جعفر فردی»، قاری بین‌المللی که رتبه نخست سی و ششمین دوره مسابقات کشوری قرآن در بخش قرائت را نیز از آن خود کرده است به عنوان نماینده کشورمان در سی و یکمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن جمهوری اسلامی ایران حضور خواهد یافت تا به لطف خداوند متعال، نفر اول این دوره از رقابت‌ها شده و نام جمهوری اسلامی ایران را به عنوان کشوری که برترین قاریان را دارد، همچنان حفظ کند. در این گزارش پای صحبت این قاری بین‌المللی نشسته‌ایم تا از آغاز انس او با قرآن و روزهایی که برای رسیدن به مسابقات بین‌المللی قرآن جمهوری اسلامی ایران پشت سر گذاشته بشنویم.

سفر به سرزمین وحی در آغاز جوانی

«حج» را شیرین‌ترین هدیه‌ای می‌داند که تاکنون گرفته است؛ آن سال که خدمت مقام معظم رهبری نیز تلاوت داشت به او گفته بودند که برای شما دو برادر، یک سهمیه حج در نظر گرفته شده است، خودتان انتخاب کنید کدام یک بروید که «حسین» برادر بزرگ‌تر گفته بود «جعفر» برود و جعفر هم گفته بود نه حسین برود. هر دو برای سفر به سرزمین وحی انتخاب شده بودند اما مسئولان شورای عالی قرآن گفته بودند یکی از شما می‌توانید، بروید تا عکس‌العمل آنها را ببینند. قسمت شد و دو برادر با هم به سفر حج رفتند، سفری که جعفر فردی آن را بسیار لذت‌بخش توصیف می‌کند.

سفر به سرزمین وحی را سال 82 و در سن 22 سالگی تجربه کرده است، اما شروع فعالیت‌های قرآنی او از سال 68 بود. در سال 68 که هشت سال بیشتر نداشت حسین فردی، قاری بین‌المللی قرآن و رضا فردی که هر دو از او بزرگ‌تر بودند فعالیت‌های قرآنی زیادی داشته و در جلسات قرآنی متعدد شرکت می‌کردند. برادرش رضا به او گفت که دوست داری قرائت قرآن را یاد بگیری؟ او که در آن زمان، دوران کودکی خود را پشت سر می‌گذاشت و تا حدودی هم بازیگوش بود، گفته بود بله و برادر بزرگش، همانجا سوره حمد را به او یاد داد. پس از آن دست او را گرفت و برد به جلسه قرآن استاد سعیدیان که شب‌های جمعه هر هفته برگزار می‌شد؛ از همانجا بود که قرائت قرآن را آغاز کرد. جلسات قرآن استاد سعیدیان برای او بسیار روحانی و پُربار بود.

بگو «صدق‌الله العلی العظیم»
برای بار اول که سوره حمد را خواند، بعد از والضالین، بلد نبود که بگوید «صدق الله العلی العظیم»، که برادرش گفت: بگو «صدق‌الله العلی العظیم»، از همان زمان استارت قرائت قرآن زده شد و به قرائت قرآن علاقه‌مند شد.

گوش سپردن به تلاوت اساتید مصری در آستانه نوجوانی
جعفر فردی درباره سال‌های آغازین فعالیت‌های قرآنی خود می‌گوید: زمانی که برای نخستین بار سوره حمد را تلاوت کردم کم‌کم علاقه‌مند شدم. پسر بااستعدادی بودم به همین دلیل کمی که تمرین کردم، دیدم صدای خوبی هم دارم؛ خدا این صدای خوب را به من داده بود و به زودی رشد کردم. به یاد دارم در سن 9 یا 10 سالگی تلاوت‌های اساتید مصری از جمله؛ عبدالباسط، مصطفی‌ اسماعیل، شحات‌ محمد انور و سعید مسلم را تقلید می‌کردم و طی چند سال اول که تلاوت قرآن را آغاز کرده بودم خیلی زود رشد کردم و در برنامه‌های قرآنی زیادی اجرا می‌کردم؛ البته کمی هم خجالتی بودم.

برادر بزرگترم مرا سر سفره قرآن نشاند
وی ادامه می‌دهد: اولین استادم که دست مرا گرفت و سر سفره قرآن نشاند برادر بزرگترم بود، بعد از آن به طور مرتب در جلسات قرآن استاد سعیدیان شرکت می‌کردم؛ یادم نمی‌آید در جلسه استاد سعیدیان خوانده باشم اما خوب به یاد دارم که تأثیرگذاری استاد سعیدیان در جذب نیروهای قرآنی بسیار زیاد بود. در دوران کودکی زمانی که استاد سعیدیان را برای نخستین‌بار در جلسه قرآنی‌اش دیدم علاقه‌مند شدم و تحت تأثیر رفتار او قرار گرفتم. استاد سعیدیان همواره طوری در کلاس‌های قرآن رفتار می‌کرد که به دلیل روح معنوی و عرفانی و چهره آرامی که داشت تأثیر زیادی روی شاگردان و قرآن‌آموزان می‌گذاشت نکته‌ای که شاید در خیلی از جلسات قرآنی به آن توجه نمی‌شود.

شما یکی از بزرگ‌ترین قاریان جهان اسلام خواهید شد
سال 73 بود که استاد مرحوم شحات‌انور و مرحوم شعیشع برای اجرای برنامه به ایران آمده بودند و در مجالس مختلف قرآنی شرکت می‌کردند؛ یک روز که یک مجلس قرآنی در حرم حضرت عبدالعظیم(ع) با حضور این اساتید مصری برگزار شد، جعفر فردی به همراه حسین، برادر بزرگترش به این جلسه قرآنی رفتند و جعفر که در آن زمان 13‌ساله بود، در مقابل اساتید حاضر در جلسات، تلاوتی را از استاد شحات‌انور اجرا کرد. استاد شحات‌انور در زمان تلاوت این قاری نوجوان چشم‌هایش را بسته بود و سرش را پایین انداخته بود. زمانی که تلاوت او تمام شد، او را نزد خود خواند و در آغوش گرفت و گفت: شما در آینده یکی از بزرگ‌ترین و بهترین قاریان جهان اسلام خواهید شد.

تلاش می‌کنم، رفته‌رفته صدایم بهتر شود
جعفر فردی که خاطره تلاوت در مجلس قاریان مصری را خاطره‌ای شیرین می‌داند و با بیان این خاطره انگار به همان روزها سفر می‌کند، می‌گوید: جمله استاد شحات‌انور که گفت: شما در آینده یکی از بزرگ‌ترین و بهترین قاریان جهان اسلام می‌شوید. برای من خیلی ارزش داشته و دارد. حالا متوجه می‌شوم که استاد شحات‌انور چه می‌گفت، البته باز هم جا دارد که بهتر از این شوم؛ تلاش می‌کنم که رفته رفته صدایم بهتر شود و این صدا به تمام کشورهای دنیا برسد. به هر حال آنچه که می‌ماند اثر خوب است.

هر روز در مراسم صبحگاه مدرسه قرآن می‌خواندم
9 ساله بود که در مدرسه متوجه شدند قرآن می‌خواند. او که کمی خجالتی بود سعی می‌کرد کمتر در مدرسه قرآن بخواند. اما مدیر مدرسه که خودش قرآنی بود از او می‌خواست که هر روز در مراسم صبحگاه، قرآن بخواند تا جایی که اگر یک روز خواب می‌ماند و دیر به مدرسه می‌رفت مدیر و ناظم مدرسه از انضباط او کم می‌کردند و می‌گفتند: چون امروز دیر آمدی و ما را از قرآن خواندن خود محروم کردی نمره‌ات کم می‌شود.

وی درباره قرآن خواندن خود در مراسم صبحگاهی مدرسه و سر صف، می‌گوید: هرچند که خجالتی بودم اما قرآن خواندن سرصف برایم خیلی لذت داشت، بعضی مواقع هم صدای قرائتم در فضای مدرسه و حیات می‌پیچید و من از این تلاوت‌هایم خیلی لذت می‌بردم؛ تلاوت‌های خیلی زیبایی داشتم. در سال 70 و 71 به یاد دارم زمانی که در مدرسه قرآن می‌خواندم ناخودآگاه گریه‌ام می‌گرفت، اما جلوی خودم را می‌گرفتم، خودم خیلی احساسی هستم و حس و درکم خیلی قوی است و در آن زمان هم به قدری احساسی تلاوت می‌کردم که می‌خواستم در همه تلاوت‌هایم گریه کنم. هنوز هم همینطور است گاهی اوقات در مجالس قرآنی چندین صفحه از قرآن را همراه با اشک تلاوت می‌کنم؛ انشا‌الله که این اشک‌ها برایم بماند و بهانه‌ای شود که در سرای آخرت این اشک‌ها را بخرند و کاسه ما خالی نباشد.

سیستم تلاوت و تمرین را در دوران نوجوانی کنار گذاشتم
فردی، درباره آغاز نوجوانی و تغییراتی که در صدایش ایجاد شد، می‌گوید: سال 73 کم‌کم صدایم داشت عوض می‌شد، کمی زود عوض شد؛ به همین دلیل برای چندسالی سیستم تلاوت و تمرین را کاملا کنار گذاشتم. درس می‌خواندم، ورزش می‌کردم، فوتبالم هم خیلی خوب بود و با دوستانم فوتبال بازی می‌کردم، به کشتی هم خیلی علاقه‌مند بودم اما ادامه ندادم و فقط برای مدت کوتاهی کشتی می‌رفتم. فوتبال و کشتی را فقط در حدی ادامه دادم که به همراه دوستانم در مسابقات منطقه‌ای اول می‌شدیم.

قاریان نوجوان نسبت به تغییر صدایشان طبیعی رفتار کنند
وی ادامه می‌دهد: این تجربه خوبی است که دوست دارم به نوجوانانی که صدایشان عوض می‌شود و نمی‌توانند تلاوت خوبی داشته باشند منتقل کنم. وقتی صدا عوض می‌شود نوجوانان باید خیلی طبیعی رفتار کنند و آرامش داشته باشند. فکر نکنند چون جایگاه صدای آنها تغییر می‌کند کیفیت صدای آنها نیز از دست می‌رود. می‌توانند برای مدتی کنار بگذارند اما صدای آنها که شکل گرفت دوباره شروع کنند.
16 سال داشت که می‌خواست یک موتور بخرد اما پدرش اجازه نداد و به او گفت که به جای موتور برایش یک ضبط صوت دوکاسته می‌خرد، در هر صورتی که بود به ضبط صوت هم راضی شد و پس از اینکه پدرش برای او ضبط صوت خرید، با شوق خاصی به سمت بازار رفت و یک میکروفن خرید تا به ضبط صوت وصل و تلاوت کند. ضبط صوت و میکروفن را به زیرزمین خانه‌شان که خالی بود و صدا هم در آن خوب می‌پیچید، برد. نوار کاست می‌گذاشت، می‌خواند و ضبط می‌کرد که این کار نیز برایش بسیار لذت‌بخش بود. اما صدایش هنوز شکل خودش را پیدا نکرده بود. تا اینکه 18 ساله شد و صدایش نیز قوی‌تر و گیراتر شد.

پس از شکل‌گیری کامل صدایم با استاد حصان شروع کردم
وی می‌گوید: زمانی که صدایم شکل گرفت خدا کمک کرد که توانستم تحریرهای درجه یک، الحان سخت و انعطاف‌ خوب در تلاوتم داشته باشم. استاد «حصان» که واقعا عاشقش بودم؛ تلاوت، روح و سیستم خواندنش خاص است و در مقایسه با سایر قاریان، روحم به استاد حصان خیلی نزدیک‌تر بود و به همین دلیل پس از شکل‌گیری کامل صدایم، با استاد حصان شروع کردم و خداوند صدایی که در بچگی داشتم را دوباره به من بازگرداند. اما با این حال باز هم خجالتی بودم و تا 20 سالگی سعی می‌کردم در جمع‌های قرآنی تلاوت نکنم؛ 20 سالم که شد کم‌کم وارد جمع‌های قرآنی شدم.

سال 81 برای نخستین‌بار وارد مسابقات قرآن بزرگسالان شدم
این قاری قرآن که نماینده ایران در سی و یکمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن جمهوری اسلامی ایران است درباره آغاز حضور خود در مسابقات قرآن می‌گوید: طی دهه 70 در مسابقات قرآن دانش‌آموزی شرکت می‌کردم و هرساله رتبه‌های اول، دوم یا سوم را در این مسابقات می‌گرفتم اما در سال 81 برای نخستین‌بار وارد مسابقات قرآن بزرگسالان شدم. در آن سال مسابقاتی در بیت‌الزهرا(س) منطقه تهرانپارس برگزار می‌شد که بسیاری از قاریان کشورمان حضور داشتند. در آن مسابقات، رحیم خاکی اول شد، بنده دوم شدم و حسین رستمی سوم شد و حتی به یاد دارم که مهدی عادلی نیز در آن مسابقات هفتم شد.
در همان سال 81 برای نخستین‌بار در مسابقات قرآن سازمان اوقاف شرکت می‌کند، در استان سوم می‌شود و در مرحله کشوری که در شیراز برگزار شد به فینال راه پیدا نمی‌کند. فردی، دلیل عدم راهیابی خود به فینال مسابقات قرآن آن سال را کم‌تجربگی می‌داند و می‌گوید: من در آن سال‌ها خیلی جوان بودم و کم‌تجربه که البته اگر کمی تجربه داشتم می‌توانستم مقام هم بیاورم.

کسب چندین رتبه در مسابقات قرآن کشورهای اسلامی
حضور جعفر فردی در مسابقات قرآن تنها محدود به مسابقات کشوری قرآن نبود و در مسابقات متعددی که از سوی کشورهای دیگر برگزار می‌شد شرکت می‌کرد. وی درباره حضور خود در مسابقات قرآن سایر کشورها می‌گوید: سال 87 در مسابقات جهانی مالزی شرکت کردم که به دلیل سیاسی‌کاری‌ در این مسابقات، باوجودی که رتبه اول حقم بود رتبه دوم را به من دادند. در مسابقات قرآن لیبی سوم شدم، در مسابقات قرآن هندوستان اول و در مسابقات قرآن سوریه نیز اول شدم؛ در مسابقات قرآن تونس هم اول شدم اما در این مسابقات به این دلیل که رشته حفظ هم داشت و باید 10 جزء از قرآن را حفظ می‌کردم در صورتی که با آمادگی پنج جزء رفته بودم و اطلاعی از روند مسابقات آنان نداشتم حذف شدم.

گاهی وقت‌ها پس از مسابقات قرآن با گریه به خانه برمی‌گشتم
وی درباره حضور خود در مسابقات قرآن طی سال‌های گذشته می‌گوید: در این سال‌ها خیلی اذیت شدم. بعضی سال‌ها، بعضی اتفاقات در مسابقات قرآن می‌افتاد که با گریه به خانه برمی‌گشتم، خیلی وقت‌ها دلم می‌گرفت و خیلی وقت‌ها دلم می‌شکست. اما هر کسی یک قسمتی دارد دیگر! اولین حضور من در شیراز و آخرین حضور من هم در شیراز بود. شاید آن موقع این را نمی‌دانستم و تقدیر من این بوده که سال 81 در مسابقات قرآن شیراز وارد شوم و سال 92 نیز از شیراز خارج شوم، کل شهرها را بگردم، مقام‌های مختلف کسب کنم تا در شیراز مقام اولی نصیبم شود.

در مسابقات قرآن مالزی خیلی دلم شکست
فردی، ادامه می‌دهد: سالی که در مسابقات جهانی مالزی شرکت کردم خیلی‌ها قبل از مسابقات گفته بودند که اگر مقام ندادند ناراحت نشو زیرا سیستم مسابقات آنها به این شکل است و سیاسی‌کاری دارند. استاد سعیدیان به عنوان استاد راهنما در کنارم حضور داشت و برادرم حسین هم با ما بود؛ به یاد دارم نماز حضرت فاطمه(س) خواندیم و استاد سعیدیان هم برایم دعا کرد و رفتیم تا در مراسم اختتامیه مسابقات مالزی شرکت کنیم. زمان اهدا جوایز وقتی که سه نفر اول را به ترتیل رتبه نشاندند، قاری عراقی اول، من دوم و قاری اندونزی به ترتیب نشستیم که من همانجا متوجه شدم دوم شده‌ام. همان لحظه از سالن بیرون رفتم، یک مقدار دلم شکست اما دوباره به سالن برگشتم؛ استاد سعیدیان خیلی به من آرامش داد و گفت: همین دومی را هم که به ما داده‌اند واقعا لطف خدا بوده است که دست خالی برنمی‌گردیم.
مبتهل‌خوان ممتاز سال 81 درباره سایر سفرهای خود که به منظور اجرای برنامه قرآنی بوده است، می‌گوید: یک بار هم به اندونزی دعوت شده بودم که آن سفر، سفر بسیار خوبی بود در یک مجلسی که رئیس شهر به همراه خانواده‌اش حضور داشت به مدت چهار ساعت تلاوت کردم ـ در مجلسی که شاید پنج هزار نفر جمعیت در آن نشسته بود ـ تلاوت من در آن مجلس خیلی قوی بود و در طول آن چهار ساعت هیچ‌کس بلند نشد که مجلس را ترک کند که این برای خود من خیلی جالب بود و در همان مجلس از حاکم شهر هدیه نقدی هم گرفتم که شاید آن سال به پول ایران یک میلیون و نیم می‌شد. این تأثیر کلام خداست که در مجلسی که چهار ساعت قرآن تلاوت شد یک نفر مجلس را ترک نکرد زیرا قرآن در قلب شنوندگان نفوذ می‌کند.

برای داشتن یک تلاوت خوب باید نظر لطف خدا باشد
از میان تلاوت‌هایی که در محافل و مراسم داخلی و خارجی داشته، یکی از تلاوت‌هایش در اندونزی که سوره اسرا را در نیم ساعت خواند خیلی دوست دارد اما در کنار آن تلاوت‌های دیگری هم بوده که خیلی دوست داشته باشد، وی درباره تلاوت‌های خود در محافل‌ها و مراسم‌ها می‌گوید: گاهی اوقات پیش آمده که شاید صدایم صددرصد آماده نبوده اما روحم رفته است؛ در این مواقع یک نظری می‌شود که تلاوت بر دلها اثر می‌گذارد! گاهی اوقات هم خیلی آماده‌ بوده‌ام و سیستم صوتی هم خیلی خوب است اما در نهایت خوب در نیامد؛ همیشه باید یک نظری شود که تلاوت، ماندگار و خریدنی شود.
علاوه بر اینکه برخی از تلاوت‌های خود را بیشتر دوست دارد و روحش با آن تلاوت‌ها به پرواز در می‌آید با برخی از سوره‌های قرآن نیز انس بیشتری دارد. در طول روز علاوه بر نمازها، سوره حمد و توحید را خیلی می‌خواند، آیه‌الکرسی را هم هر روز می‌خواند؛ اما در محافل بسیاری سوره «نور» را تلاوت کرده است. فردی درباره علاقه‌مندی به برخی آیات و سوره‌های قرآن می‌گوید؛ اگر قاریان عنوان می‌کنند که یک سوره یا آیه از قرآن را بیشتر دوست دارند نه اینکه سوره خاصی را دوست دارند و سوره‌های دیگر را دوست ندارند بلکه به این معنا است که گاهی اوقات شاید از یک سوره آرامش و امید بیشتری بگیرند و ارتباطشان با خدا از طریق سوره خاصی نزدیک‌تر شود؛ البته برخی از سوره‌ها و آیات واقعا همینطور هم هستند.

بازی فوتبال با دوستان
فعالیت‌های این قاری بین‌المللی تنها محدود به شرکت در جلسات قرآن و محافل و مجامع قرآنی نیست و در کنار تلاوت قرآن، علاقه‌مندی‌های زیادی دارد که می‌گوید: گاهی اوقات به استخر و سونا می‌روم، هنوز هم فوتبال بازی می‌کنم البته با دیگر دوستانم؛ گاهی اوقات دوستان قرآنی‌ هم می‌آیند. برای پیاده‌روی به باشگاه انقلاب می‌روم، مسافرت و جاده را خیلی دوست دارم و خیلی سفر می‌کنم. به هنرعلاقه زیادی دارم و خودم هم بااستعداد و کاملا احساسی و ریزبین هستم. همین هم باعث شده که در تلاوتم موفق باشم.

صدای خوانندگانی که اثرشان ریشه قرآنی دارد، گوش می‌کنم

وی ادامه می‌دهد: بازیگران را دوست دارم، خواندن خواننده‌های خودمان را نیز خیلی دوست دارم. بیشتر «اصفهانی» و «شجریان» گوش می‌کنم زیرا ریشه آنها قرآنی است و به همین دلیل کارهای بسیار قوی و باکیفیت ارائه می‌کنند. «سراج» را هم دوست دارم. به طور کلی علاقه‌مند به این سیستم زندگی کردن هستم و خیلی دوست دارم که زنده، زندگی کنم. فعالیت قرآنی‌ام هم سرجایش هست.
این قاری بین‌المللی قرآن درباره کارهای ناتمام خود و کارهایی که دوست داشته تا حالا انجام دهد اما انجام نداده است، می‌گوید: دوست داشته‌‌ام تحصیلاتم را تا مقطع دکتری دنبال کنم که البته این کار را حتما انجام می‌دهم؛ همچنین حفظ کل قرآن کریم از دیگر برنامه‌هایی است که در آینده نزدیک انجام می‌دهم. برای ما که زندگیمان با قرآن است حفظ کل قرآن بسیار راحت‌تر است و دوست دارم که حافظ کل قرآن باشم زیرا فکر می‌کنم که حفظ قرآن یک کار درجه یک است.

چرا از حفظ نمی‌خوانی؟
وی ادامه می‌دهد: یک روز که شحات‌انور در تهران بود رفتم به هتلی که آنجا اقامت داشت که مرحوم شحات‌انور گفت: بخوان و من هم از استاد شحات‌انور برای خودش خواندم، زمانی که در حال تلاوت بودم استاد که از لحاظ تلاوت الگویی برای قاریان بود چشمانش را بسته بود و در همان حال سر تکان می‌داد. استاد فقط یک نکته گفت که شما همه چیزتان درجه یک است اما چرا از حفظ نمی‌خوانی؟ که همان جمله استاد باعث شد تا جزء‌هایی از قرآن را حفظ کنم و بتوانم قطعاتی از قرآن را از حفظ بخوانم که امیدوارم به زودی بتوانم کل قرآن را از حفظ بخوانم.
وی درباره سایر قاریان مصری و علاقه‌مندی خود به برخی از قاریان می‌گوید: از زمانی که 13 سال داشتم عاشق حصان بودم، «سعید زناتی» را 10 سالی هست که گوش می‌کنم و دوست دارم زیرا روح بزرگی در تلاوت دارد، معنویت و عرفان خاصی در تلاوت زناتی وجود دارد که ریشه تلاوت شحات‌انور نیز در زناتی است. مرحوم زناتی واقعا قرآن می‌خواند، خیلی شیرین و جذاب می‌خواند. اگر کسی می‌خواهد آرامش بگیرد باید زناتی یا شحات‌انور گوش کند زیرا این دو خیلی به هم نزدیک هستند. استاد «احمد شبیب» بسیار پخته، درجه یک، نمکی و استخوان‌دار می‌خواند که عاشق تلاوت‌های او هستم، مرحوم رفعت نیز از قاریان مصری است که بیشتر قاریان از تلاوت‌های او استفاده کرده‌اند.

زمان تلاوت قرآن از حال و هوای خودم لذت می‌برم
«کسی که قرآن می‌خواند، تمام سلول‌های بدنش قرآنی می‌شود، من هم سعی می‌کنم که اینطور باشم، انس من با قرآن تا جایی است که در زمان تلاوت آیات خدا، از حال و هوای خودم لذت می‌برم. در خیابان که راه‌ می‌روم قرآن را برای خودم زمزمه می‌کنم، بعضی از رهگذران اگر دقت کنند متوجه می‌شوند. زمانی که قرآن را با خود زمزمه می‌کنم ممکن است هزار نفر هم از کنار من عبور کنند اما آنها را نمی‌بینم، در لحظه زمزمه آیات خدا جای دیگری هستم.» این بخشی از صحبت‌های جعفر فردی در توصیف انس خود با قرآن است که صحبت‌های خود را این چنین ادامه می‌دهد: «تلاوت قرآن روح را آرام و دل را بزرگ می‌کند و یک آرامش خاصی به انسان می‌دهد.»

زکات نعمت تلاوت قرآن تربیت چند شاگرد خوب است
وی ادامه می‌دهد: نعمت تلاوت قرآن که از سوی خدا به من داده شده جای شکر دارد. لیاقت می‌خواهد بتوانم آن را حفظ کنم و تأثیرگذار باشم؛ زکات این نعمت، تربیت چند شاگرد خوب است. بعد از مسابقات بین‌المللی قرآن قصد دارم جلسه قرآنی خوبی را راه‌اندازی کنم تا بتوانم شاگردان خوبی تحویل جامعه دهم.
نفر اول رشته قرائت در سی و ششمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن دوباره به خاطرات سی و ششمین دوره مسابقات کشوری قرآن می‌رود و می‌گوید: در آن مسابقات خیلی‌ها بنده را دعا کردند که امیدوارم باز هم دعا کنند؛ به خصوص مادرم؛ «نظیر مادر در دنیا پیدا نمی‌شود و مانند مادر موجودی در دنیا نداریم، واقعیت این است»، مادرم همیشه من را دعا کرده و امیدوارم برای موفقیت در مسابقات بین‌المللی هم دعا کند تا این چند روز هم به خیر و خوشی تمام شود. پدرم هم همینطور،
وی ادامه می‌دهد: برای مسابقات بین‌المللی قرآن از لحظات تلاوت آمادگی دارم اما آمادگی اصلی باید از نظر آرامش روحی باشد. زمانی که در جایگاه قرائت سی و یکمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن بنشنیم با خدای خود می‌گویم: من که نمی‌خوانم خودت می‌خوانی، خودت هدایت کن. این بهترین کار است و باید با توسل چیزی را از خدا بگیریم.
جعفر فردی که سه بار در محضر مقام معظم رهبری و در جمع قرآنیان تلاوت داشته است صحبت‌های خود را با خاطره‌ای از آخرین تلاوتش خدمت رهبر معظم انقلاب تمام می‌کند و می‌گوید: سال گذشته که سوره حشر را در خدمت حضرت آقا تلاوت کردم و رفتم خدمت ایشان؛ دست ایشان را بوسیدم و عرض کردم: آقا اگر نکته‌ای هست بفرمایید؛ حضرت آقا گفتند: تلاوت شما خیلی خوب بود، احسنت. پیشانی‌ام عرق کرده بود که ایشان با دست، عرق پیشانی‌ام را پاک کردند که برای من خیلی عزیز بود و در آن لحظه خیلی لذت بردم.

گزارش: لیلا محمدی