کد خبر: ۳۸۳۹۹۱۳

تاریخ: ۱۳ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۹:۱۵

هر روز محرم با یک حدیث/ 4

سه سرنوشت حتمی دعای انسان

کانون خبرنگاران نبأ ــ از امام حسین(ع) روایت شده که «اوُصیکَ بِالدُّعاء، فَاِنَّ مَعَهُ حُسنَ الاِجابَة» یعنی تو را به دعا سفارش می‌کنم که اجابتی نیکو به همراه دارد. پس چرا گاهی دعا می‌کنیم ولی آنچه می‌خواهیم برآورده نمی‌شود؟

به گزارش کانون خبرنگاران ایکنا؛ نبأ، به مناسبت ایام سوگواری شهادت سید و سالار شهیدان، اباعبدالله الحسین(ع) و یاران وفادارش، حدیثی از امام کربلا دیده مرور می‌شود.

در کتاب نزهة الناظر و تنبیه الخاطر از امام حسین(ع) روایت شده که «اوُصیکَ بِالدُّعاء، فَاِنَّ مَعَهُ حُسنَ الاِجابَة» یعنی تو را به دعا سفارش می‌کنم که اجابتی نیکو به همراه دارد.

یک سؤال مهم این است که چرا گاهی دعا می‌کنیم ولی آنچه می‌خواهیم برآورده نمی‌شود؟ در پاسخ باید توجه داشت که وعده قطعی خدای سبحان در آیه 60 سوره مبارکه غافر این است: «وَ قالَ رَبُّکُم ادعُونی اَستَجِب لَکُم» یعنی مرا بخوانید تا (دعای) شما را بپذیرم. پس دعا فوری مستجاب می‌شود مگر آنکه گناه یا مانعی سر راه آن باشد، همان طور که در دعای کمیل می‌خوانیم بعضی گناهان جلوی استجابت دعا را می‎گیرند: «اللهم اغفِر لِیَ الذُنوبَ التی تَحبِسُ الدُّعاء».

بر اساس تعالیم اسلامی برای دعای انسان ممکن است سه سرنوشت رخ دهد. اول اینکه عیناً همان خواسته ما برآورده می‌شود. دوم چون به مصلحت ما نیست (و ما از مصلحت و حکمت الهی باخبر نیستیم) به‌ جای آنچه خواسته‌ایم، بلایی از ما دفع می‎‌شود. سوم به اصطلاح در روز قیامت به حساب می‎ریزند و به جای آن پاداش دریافت می‌کنیم. با وجود این دعا کردن در هر صورت یک عمل سودمندانه است.

برخی امور هم در استجابت دعا و تسریع در آن مؤثر هستند. از جمله توسّل به اهل بیت(ع) که در آیه 35 سوره مبارکه مائده به آن اشاره شده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ»(ای اهل ایمان! از خدا پروا کنید و دستاویز و وسیله‌ای [از ایمان، عمل صالح و آبروی مقرّبان درگاهش] برای تقرّب به سوی او بجویید). همچنین کادوپیچ کردن دعا با ذکر شریف صلوات بر محمد و آل محمد(ع) از راه‌های بسیار مؤثر در استجابت دعا به‌ شمار می‌رود و شایسته است ابتدا و انتهای دعا را به این ذکر شریف بیاراییم تا میان این دعای مُستجاب نیز مشمول برآورده شدن شود.

به قلم: محمد لطفی‌زاده، محصل علوم حوزوی

انتهای پیام