کد خبر: ۳۸۷۴۳۸۰

تاریخ: ۳۰ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۹:۱۹

گفت‌وگو با آرزو اسلامی، روشندل حافظ کل قرآن /

منتظر حمایت مسئولان نباشیم؛ با قرآن انقلابی در خود ایجاد کنیم

آرزو اسلامی، قاری و حافظ کل قرآن، که موفق به دریافت رتبه‌های متعدد در مسابقات قرآن شده‌ است، تأکید کرد: باید با کمک مفاهیم قرآن در خود انقلابی ایجاد کنیم و نباید منتظر کمک یا شروع کار از سوی فردی یا مسئولان باشیم.

آرزو اسلامی، حافظ کل قرآن، متولد سال 67 تحصیلات خود را در رشته علوم قرآن و حدیث در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در مقطع دکتری گذرانده است. او مادرزاد نابیناست و در اغلب محافل و مسابقات نهادهای دولتی و مسابقات بخش مردمی مانند دارالقرآن امام علی(ع) حضور داشته و نام او همیشه در میان رتبه‌های برتر قابل مشاهده است. او در رشته شنا نیز صاحب رتبه است. در ادامه گفت‌وگوی خبرنگار ایکنا با این حافظ ممتاز قرآن کریم را می‌خوانید؛

ایکنا ـ حفظ قرآن را از چه سنی آغاز کردید و درباره اساتیدی که از محضر آن‌ها بهره‌مند شدید بگویید.

حفظ قرآن را از پنج‌سالگی و به کمک پدربزرگم آغاز کردم. او را بسیار دوست داشتم و محبت عمیقی بین ما بود. همیشه هنگامی که در حال اقامه نماز بود در کنارش می‌نشستم. در مجموع محیط خانواده ما در انتخاب مسیرم بسیار مؤثر بود. البته به صورت حرفه‌ای از سال 79 تلاوت و حفظ اجزای قرآن را در پیش گرفتم. اوایل استادی نداشتم و با استماع صوت ترتیل استاد شهریار پرهیزکار و مرور از روی قرآن‌ به خط بریل پیش می‌رفتم. خوشبختانه با آشنا شدن با کلاس تخصصی آموزش تجوید استاد سیدمحسن موسوی‌بلده، این مسیر برایم گشوده شد تا بتوانم تجوید را به صورت تخصصی فراگیرم و در زمینه قرائت ترتیل نیز از نکات آموزشی استاد محمدحسین سبزعلی استفاده می‌کنم.

ایکنا ـ درباره برنامه روزانه مرور محفوظات قرآنی‌تان و زمانی که برای تثبیت آیات می‌گذارید، بگویید.

برنامه روزانه قرآنی خاصی ندارم، اما باید بگویم قرآن را به سه بخش تقسیم کرده‌ام؛ یک بخش آیاتی که با «واو»، بخش دیگر آیاتی که با «الف» و بخش سوم آیاتی که با «قالوا و قل‌‌ها» و «یاایها الذین» شروع می‌شود. این بخش‌ها را با تلاوت تحدیر استاد معتز آقایی می‌خوانم. به طور مثال هنگام تمرین 15 جزء اول در ابتدا تمامی آیاتی را که با «الف» و سپس آیاتی را که با «واو» و در انتها آیاتی را که با «قالوا و قل‌ها» و «یاایها الذین» شروع می‌شود، تکرار و مرور می‌کنم. این شیوه را مدت زیادی است که در پیش گرفته‌ام.

ایکنا ـ این شیوه مرسوم است؟ چرا این‌گونه مرور می‌کنید؟

به دلیل ایجاد تنوع در روند حفظم است. البته باید متذکر شوم حافظانی که به حفظشان مسلط هستند، می‌توانند این‌گونه عمل کنند و افرادی که در ابتدای کار هستند با استماع تلاوت‌ قاریان مشهور و تکرار آیات پیش بروند. البته من همیشه بر شنیدن تلاوت استاد پرهیزکار تأکید دارم، چون تنوع لحنی بالایی دارد و زیبا و دلنشین است و حدود 15 سال است که با نوای گرم استاد پرهیزکار در مسابقات اجرا می‌کنم.

ایکنا ـ در حال حاضر مشغول چه فعالیتی هستید؟
مدرس مدعو درس آشنایی با قرآن و وصایای امام خمینی(ره) در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب هستم.

ایکنا ـ کلاس‌های آموزش حفظ قرآن دارید؟
متأسفانه خیر، اما خانم سمیه حاجعلی، که ایشان نیز حافظ و قاری قرآن هستند، به من قول دادند که کرسی‌های تلاوت و تدریس را برای من فراهم کنند که ان شا الله در اولین فرصت این امر میسر شود.

ایکنا ـ درباره رتبه‌هایتان بگویید.
در مسابقات حفظ 15 جزء قرآن در میان اساتید دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب رتبه نخست را کسب کردم. همچنین توانستم رتبه دوم رشته قرائت ترتیل در میان اساتید کل کشور دانشگاه آزاد اسلامی را دریافت کنم. دریافت رتبه‌های متعدد در مسابقات سازمان فرهنگی ـ هنری شهرداری تهران در 11 سال پیاپی، کسب مقام‌های متعدد در مسابقات قرآن سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور، کسب رتبه دوم رشته حفظ در مسابقات دانش‌آموزی سال 83 و کسب رتبه نخست رشته حفظ در سی‌وهشتمین دوره مسابقات سازمان اوقاف و امور خیریه از جمله مواردی است که در کارنامه قرآنی من درج شده است.

ایکنا ـ درخواست‌تان از مسئولان چیست؟
از مسئولان درخواستی ندارم، آنان وظایف خود را می‌دانند که آن هم حمایت از ماست، اما ما باید در خودمان انقلابی را به وجود بیاوریم. به همین منظور به افراد نابینا توصیه می‌کنم که خودشان را با شرایط فعلی‌شان مطابقت دهند. از همه مردم به ویژه نابینایان می‌خواهم که به قرآن کریم تکیه کنند و با آن انس دائمی داشته باشند. اگر اهل شرکت در مسابقه هستند، بدانند که مسابقه برد و باخت دارد و به مسابقات به چشم میدانی برای محک خود و همچنین تنوع در زندگی و مسیر یادگیری‌شان نگاه کنند و قرار نیست که هر شرکت‌کننده رتبه بیاورد. شعار همیشگی من این است که از داشته‌هایمان به نحو احسن استفاده کنیم و به نداشته‌هایمان فکر نکنیم.