کد خبر: ۴۱۴۹۳۷۳

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۳:۳۳

جدیدترین تلاوت قاسم مقدمی + فیلم

جدیدترین تلاوت قاسم مقدمی، قاری بین‌المللی را در افتتاحیه نشست آموزشی و راهبردی سازمان دارالقرآن الکریم مشاهده می‌کنید. مقدمی آیات 29 تا 35 از سوره مبارکه فاطر را تلاوت کرده است.

{$sepehr_media_3028044_400_300}

إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ ﴿۲۹﴾

بی‌گمان كسانى كه كتاب الهى را می‌خوانند، و نماز را برپا می‌دارند، و از آنچه به ايشان روزى داده‏‌ايم، پنهان و آشكارا مى‏بخشند، به سودايى كه هرگز زيان ندارد، اميد دارند

لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۳۰﴾

تا سرانجام پاداش‌هايشان را به تمام و كمال بپردازد، و از فضل خويش به سهم‌شان بيفزايد، چرا كه آمرزنده و قدردان است

وَالَّذِی أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ ﴿۳۱﴾

و آنچه از كتاب [آسمانى‏] به تو وحى كرده‌‏ايم، حق است و هم‌خوان با آنچه [از كتب آسمانى، كه‏] پيشاپيش اوست، بى‏‌گمان خداوند به [احوال‏] بندگانش آگاه‌ بين است‏

ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ﴿۳۲﴾

سپس كتاب آسمانى را به بندگان خود كه برگزيده بوديم‌شان به ميراث داديم، و از ايشان [بعضى‏] ستمكار در حق خويش، و بعضى از ايشان ميانه‌‏رو، و بعضى از ايشان پيشتاز در نيكوكاري‌ها به اذن الهى است، اين همانا فضل بزرگ است‏

جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ ﴿۳۳﴾

بهشت‌هاى عدن كه واردش شوند، و در آنجا به دستبندهايى زرين و مرواريد آراسته شوند، و لباس آنان در آنجا ابريشم است‏

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۳۴﴾

و گويند سپاس خداوندى را كه از ما اندوه را زدود، بى‏‌گمان پروردگار ما آمرزگار قدردان است‏

الَّذِی أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ ﴿۳۵﴾

همان كه ما را از فضل خويش به اقامتگاه جاويدان درآورد، كه در آنجا به ما خستگى نرسد، و در آنجا به ما ماندگى نرسد